Zamki - materiały budowlane

Z czynników fizjograficznych należy jeszcze wymienić te, które są bezpośrednio związane z materiałami budowlanymi używanymi do budowy zamków. Jeśli chodzi o roślinność, która jest żywą i zmienną częścią środowiska geograficznego, interesować nas będą przede wszystkim lasy, gdyż od najdawniejszych czasów dostarczały drewna jako materiału budowlanego. Pierwotne zalesienie Polski zaczęło ulegać zmianie dopiero w XIII wieku, w okresie wzmożonego ruchu osadniczego i związanego z nim przekształcania wielkich połaci leśnych w pola uprawne, a także wyrębów na potrzeby budownictwa. W tym okresie możemy również zaobserwować powstawanie pierwszych murowanych umocnień, wśród których na czoło wysuwają się murowane zamki.

Budownictwo obronne wczesnego średniowiecza było wyraźnie związane z drewnem jako zasadniczym materiałem budowlanym. Zarówno konstrukcje przekładkowe, hakowe jak i izbicowe były uzależnione od gatunku i wartości technicznych drewna. Dotychczas nie podjęto wyczerpującego opracowania zagadnienia, w jakim stopniu zależność pomiędzy konstrukcjami umocnień grodowych a drewnem jako materiałem budowlanym przejawiła się w ogólnej koncepcji układów przestrzennych grodów na przestrzeni od X do XIII wieku. Możemy przypuszczać, że taka zależność istniała w kształtowaniu się drewnianych zamków, czego przykładem są występujące w XV wieku izbicowe konstrukcje w fortyfikacjach przedzamcza w Łucku na Wołyniu. Korzystano zarówno z drzew iglastych, jak i liściastych. Najbardziej rozpowszechniona była sosna we wszystkich swoich odmianach, następnie świerk, jodła i modrzew na południu Polski. Z drzew liściastych należy wymienić przede wszystkich dąb, brzozę, osikę oraz buk - tak licznie występujący w lasach północno-zachodniej części kraju.